Normale graphics in games werken vaak met een techniek die rasterization heet. Daarbij worden objecten snel opgebouwd met slimme trucs om licht en schaduw na te bootsen. Dat werkt efficiënt, maar reflecties of schaduwen zijn niet altijd helemaal natuurgetrouw.
Ray tracing pakt dat anders aan. De videokaart berekent hoe lichtstralen vanaf een lichtbron botsen tegen oppervlakken. Daardoor kan een game nauwkeuriger bepalen hoe licht zich verspreidt. Denk aan neonlichten die weerspiegelen in een natte straat of zonlicht dat door een raam valt en meerdere oppervlakken raakt.
Vooral reflecties vallen snel op. Zonder ray tracing zie je soms een grove benadering van een spiegeling. Met ray tracing kan een game objecten tonen die normaal buiten beeld vallen, maar wel zichtbaar horen te zijn in een reflectie.
Die extra berekeningen kosten veel prestaties. Een videokaart moet namelijk duizenden of zelfs miljoenen lichtstralen per frame verwerken. Daarom hebben moderne videokaarten speciale hardware gekregen voor ray tracing. Bij NVIDIA zijn dat bijvoorbeeld RTX-cores op GeForce RTX-kaarten.
Toch merk je vaak dat de framerate daalt zodra ray tracing wordt ingeschakeld. Zeker bij hogere resoluties zoals 1440p of 4K kan dat zwaar worden. Daarom gebruiken veel games extra technieken zoals DLSS. Dat is een AI-systeem dat beelden opschaalt zodat een game minder zwaar hoeft te renderen terwijl het beeld toch scherp blijft. NVIDIA gebruikt daarnaast Ray Reconstruction om delen van ray tracing met AI te verbeteren en ruis in lichteffecten te verminderen.
Niet iedere game profiteert evenveel van ray tracing. In een donkere stad met veel natte straten en neonverlichting zie je vaak direct verschil. Bij een eenvoudige cartoonstijl kan het effect juist beperkt blijven.
Ontwikkelaars kiezen daarom vaak welke onderdelen ray tracing gebruiken. Sommige games gebruiken alleen ray traced schaduwen. Andere voegen ook reflecties of globale verlichting toe. Bij path tracing gaat het nog verder. Dan wordt bijna alle verlichting via ray tracing berekend. Dat levert een realistischer beeld op, maar vraagt nog meer van de hardware.
Niet iedere pc kan ray tracing soepel draaien. Zeker bij oudere videokaarten kan het verstandig zijn om bepaalde instellingen lager te zetten. Vaak helpt het al om ray traced reflecties uit te schakelen terwijl schaduwen actief blijven. Dat geeft een betere balans tussen beeldkwaliteit en prestaties.
Ook upscaling-technieken zoals DLSS of AMD FSR kunnen helpen om een stabielere framerate te halen. Veel moderne games bieden tegenwoordig meerdere standen aan, zodat je zelf kunt kiezen tussen hogere prestaties of mooier lichtgebruik.
Ray tracing wordt steeds toegankelijker doordat videokaarten krachtiger worden en consoles de techniek ondersteunen. Daardoor bouwen ontwikkelaars games vaker met realistisch licht als uitgangspunt. Tegelijk proberen fabrikanten de prestaties te verbeteren met AI en slimmere renderingstechnieken.
Daardoor zie je dat ray tracing langzaam verschuift van een zware extra optie naar een standaard onderdeel van moderne graphics. Vooral bij games met veel sfeer, donkere omgevingen en gedetailleerde reflecties maakt dat zichtbaar verschil.
Terug
